Potwory przeszłości

Coście zrobili temu dziecku Widzę je w kącie Całe zapłakane Siedzi w rogu mojej głowy Wciąż się zmienia otoczenie Czasem w ciszy, często w płaczu Ciągle w cieniu i na końcu Płacze głośno, nikt nie słyszy Widzę je oczyma wyobraźni Jak na szkolnym korytarzu Zalewa się łzami Czy je w końcu ktoś zobaczy? Dzieci z potworami w głowach Wciąż krzyczały Słów tych nie zapomni Czas ich nie wymaże Dziecko w mojej głowie wciąż słyszy, że ma się zabić W swym kącie za ozdobę ma pętlę i komplet żyletek