bez nadziei

koszulę skapały łzy, moczył je deszcz w zimnej dłoni róż, burza trwa na serca dwa pod niebem razem oddaleni od siebie nie dotykamy się wzajemnie noc staje się oziębła czegoś zabrakło iskra wskrzeszona nie rozpala ognia daj mi znać podaj dłoń powiedz że kochasz nie mogę bez ciebie życie nudnym staje się tylko wiatr tylko deszcz czego więcej chcesz na siłę nie zrobisz nic zepsujesz gest zapadniesz się pod ziemię na metr ona ucieknie tak to będzie taki świat idź własną drogą przez las przez życie nie szukaj odpowiedzi nikt ci nie odpowie