biegnę przed siebie

dokąd zmierza dzień gdy zapada zmrok słońce spada za horyzont na niebie gwiazdy wszystko pędzi pędź przed siebie starczy sił by przebiec przez deszcz życia kres skryć się przed własnym ego wśród wielu osób pozostać anonimowym zabrać sekrety ze sobą czasy zawsze są takie same ludzie bardzo podobni nie wnosimy nic nowego nie wynosimy nic zamknięci w skorupie ściśle przylegamy do ściany nie czas na lament nawet śmierć nie trwa wiecznie i śmierci nie będzie życie wiecznym pełne miłości