cały świat

rozespany odwiedzam balkon każdego dnia o poranku zapalam papierosa świeży powiew uchylam drzwi za parkingiem za drogą las otacza spojrzeniem nad nim mgły kryją w koronach tajemnice dzieli mnie kilka centymetrów od przepaści bez dna na dole czi się czarny kot co ma w głowie co myśli pchlarz modłów nie wznoszę tych sam wciąż wąż czeka by skusić bóg we mnie mieszka wiem to z pacierzy co wieczór nawiedza mnie ktoś mą dusze słabą chroń wiara co we mnie zamieszkała twarda jak skała w moim zamku strzeżonym przez ptaki leśne zwierzęta z ust dobre słowo każdemu i temu z boku ciepło w dłoniach niosę łza po policzku miłością płynie znaczy drogę wąską do zdobycia w sercu zakwitło dobro zielona latorośl płoną myśli drogie nie zapomnij mnie boże jestem zwykły chłopak z bożych stron zakwitam wiosną latem plon zbierze jesienią złotym liściem spadam lekko krajobraz przypominam góra wielka kijem zmierzony wiklinowym jak kosz zapleciony idą dni idą słowa za nim postać uboga duchem bogata choć choroba jak zmora męczy nie ma spania noc dręczy do świtania