Przejdź do treści

co nas napędza

Od siebie
dziecięce dni minęły jak bajka kamuflowany w zabawkach okryty legendą świat z wieczorynką układał sny pośród półek Bóg niegdyś stworzył sad nazywany rajem ulepiony człowiek zaczerpnął powietrza podniósł powieki myślał co by tu s.....szyć lecz nie chciał żyć według reguł rozmowy z Bogiem nudziły go spróbował zakazanego nazywał ją kobietą zdradził przykazane słowa obnażony chował wstyd za liściem palmy Pan widząc to zapłakał ciągle budując z niszczycielską siłą pędzą ludzie jak maszyna nieopanowany popęd zaciska spokój deszcz woda w rzecze słowa na językach świat się starzeje szukamy siebie szkic.cdn...
58 odsłon

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

gizela1 7 lat temu
gdzie ty żyjesz..w ogóle?
jaropasztii 7 lat temu
nie wiem
2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie