Przejdź do treści

człowiek

Smutne
owinięty w pajęczynę obrazem na ścianie opuszczony pomiędzy okiennicami hula wiatr miedzą biegnie chłopiec z kromką pola leżą odłogiem porosły chwastami na pastwiskach życia kobiety po przejściach ryczą po usuniętych dzieciach jałowe łona nikt nie posadzi nikt nie zbierze jak drzewa suche nadają się na strawienie przez płomienie ognia piekłem na ziemi są czyny słowa myśli bądź sobą majątki przeminą nie przeminie życie kwitnę czy w biedzie czy w dostatku owoc wyda dobry plon z dobrego ziarna żmije wiją gniazda podstępne wygodne
60 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

5 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie