człowiek

ciemne chmury kłębią się nad powierzchnią wypełniają przestrzeń między nami w bramach bieguna cieni szare dni czarnej ziemi promienie zastygły w sercach słońce śpi wiecznym czasem kolory martwe a my w nich zatopieni czekamy ostatnich dni napis głosi tu mieszkał człowiek który zabił z gniewu z zazdrości materialna kukiełka wymyśliła luksusy życie jak pokusa zniewala słabych nadaje siły władzy mocnym płynie w nas boska krew idą do przodu marzenia to wola istnienia nikt mnie nie zniewoli ucieknę w śmierć jedyna droga której mocny się boi