daję słowo

mądry ktoś powiedział mi chwila jest po to by nią pocieszyć się bo gdy zbraknie jej będziesz smutny nawet w słoneczne dni cichym małym bezbronnym bo ich brzemię w nas tkwi nie jak cierń twój ból moim bólem jest idą ścieżki w las w nieznane idą gdzieś podążam kochać ludzi bo gdzie człowiek tam jest siostra i brat cichym małym bezbronnym bo ich brzemię w nas tkwi nie jak cierń twój ból moim jest bólem codzienność nie daje dobrych wspomnień zatrzymaj się i szczęście pieść co w sercu jest przynoszę radość wszystkim i tym co wątpią w nią cichym małym bezbronnym bo ich brzemię w nas tkwi nie jak cierń twój ból moim bólem jest gdzie dom twój otwórz drzwi nie domykaj ich bo gdzie ludzie tam radość i ciepły zawsze chleb smutek zmieszany przez łzy człowiek głodny zły gdy się naje powie słowo wtedy jest lżej człowiek nabiera animuszu gdy na rauszu wlecze się jak zmęczony pies całkiem całkiem cichym małym bezbronnym bo ich brzemię w nas tkwi nie jak cierń twój ból moim bólem jest