Przejdź do treści

dobry człowiek

Od siebie
najpiękniejsze chwile przepiłem zmarnowany czas najlepszy nie wracam pamięcią do domu idę drogą widzę piękno przyrody wiatr delikatnie mówiąc miesza myślami niczego nie naprawię orzeł nade mną kocham ciepłe noce nikomu nic nie powiem jestem sobą pamiętam kobietę jej włosy jak babie lato wokół głowy teraz wędrówka do kresu wytrzymałości szukam miejsca mój dom mój azyl daleko
117 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

macies 1 rok temu
Azyl tuż za rogiem czasu. Pozdrawiam Pana
5 online · flora_pisze

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie