Eden kiedyś żył

w mojej głowie drzewo pnie się do Nieba światłowodem zamiast wody z życiem płynie purpurowa krew zapach twoich ust spierzchniętych od łez teraz gdy po rozmowie z Bogiem widzę więcej widzę ludzi w dzikim pędzie obłęd ogarną pełną łódź co tonie gdy sygnał się urywa modlitwy nietrafione w sercu żal pustka zimny wiatr rozwiewa włosy wytłumaczyć nie potrafię się nie wiem dokąd ciągnie mnie ten świat teraz gdy po rozmowie z Bogiem widzę więcej widzę ludzi w dzikim pędzie obłęd ogarną pełną łódź co tonie