emigrant

otulony w słowa nadziei przychodzę zaraz po jesieni by ogrzać dłonie poczęstowany w progu uśmiechem długa ta droga dłużyła się i czasu ciągły brak ominął mnie ból co trwał i rwał serca kołatnie o drzwi byłem blisko myślą wierszem i listem gdy razem wspominamy leniwe wakacje gorące noce spokojne sny i latawce bajamy pośród gwiazd krople rosy zwilżyły czoło i nos wróciłem by nie wyjeżdżać móc