o czym mowa
sztormem rozmowa
życie rozbitkiem
wyczekującym portowych brzegów
latarnia prowadnicą
blaskiem światełko w rowerze
z dupskiem na siodełku
a kręcą się kółka z dynamo
wracaj żeglarzu
do żywych
myślami przy tobie
kobitki portowe
zielone łąki skoszone
pachnie sianem
na niebie mewy
krzykiem na ustach
ciepło rodzinne
mama czeka z oczkiem w rosole
ciastem na stole
61 odsłon
cienie jasnych obłoków
które błękit przebija
w słonecznym uśmiechu
i choć jesteśmy jak rozbitkowie
bo jedno tam w świecie
a drugie u siebie w kraju
lecz lata i latarnie nie tylko morskie
też oceaniczne widzi
jak też wielki mrok nad i pod :)