gdy czas niebezpiecznie przyśpieszy

idę dalej jak trzeba patrzę ubrany w smutek z żalu szal wokół serca ciernie ostre tną pępowiny zaszyte niby że nas nie spłodzili nie rozpaczam nie cofam wskazówek zegar wybija godziny śpieszy czas pojęciem względnym nie myślę jak mnie zapamiętają nie ważna przyszłość się darzy przechylam kielich goryczy wypełniam kichy za świat budzi się ziemi duch otwierają niebiosa oczy gwiazdy spadną przestrzeń utkana z grzechu diabeł wciąga nosem oddech bóg postawił nowy krzyż dla tych brakuje mi wiatru przyjacielem słońca błysk dzień brakuje go w ramiona chwytam co mam o nic nie pytam w świecie złych celi nie wzrusza mnie rozpacz wszystko się śni dobrą nowiną dzień jest bliski ten najgorszy nienawiść zdobywa szczyty gniew śmiechem zabija niewinne istnienia nie udźwigniesz na skrzydłach anioła dobra w głowie buduję korab bunkier oczyszczam sumienie na nową ziemię przyjdź już tańczę na krawędzi tnę na pół kawałki zła