gdy upadniesz

trzymam w dłoniach ruiny samego siebie odpływam gdzieś jak wielka zimna rzeka wszystko we mnie umarło podniosłem się z kolan nie poszedłem za tłumem tak głupim prosto w przepaść jeden krok dzielił od otchłani zatrzymał mnie ktoś nie widzę twarzy zamykam rozdział zabiłem niepokój z radością serca walczę o godność trzymam ciebie przy sobie na zawsze w dłoniach krzyż co łagodzi ból skroni jak korona cierniowa jak strach gdy przybijali miłość do drzewa płakałem zapomnij o mnie albo pokochaj nie jestem ideałem jestem zwykłym grzesznikiem błądząc potrafię kochać we mnie morze empatii i ciepłe serce