Przejdź do treści

gdy zabraknie czasu

Od siebie
zapłakał Bóg stworzył cud istnienia nie obce cierpienie wycierpieć trzeba wiele by na brzegu spocząć wśród zielonych pastwisk wszystko się układa płyniemy z prądem rzeki życie nie przestaje biec dzieci rosną kwitnie wiosna nagle z brakiem czasu nie ma szans na naprawę błędów biegniesz lecz siły nie te człowiek młody zapomina że to życie układa karty na obrusie białym choroba zmienia obraz dni przeliczasz tabletki na minuty krótki dzień i piękny zostawiasz wszystko odchodzisz duchem młody jako dziecko
78 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

3 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie