głowa do góry

dłoń ściska dłoń zimną w letnie ciemne wieczory w duszy mrok co układa cienie słabe światło nie uspokaja zbłądziliśmy po drodze niepewnej nie poddam się poprowadzę cię przez szary dzień i cień nocy wydarte kartki kalendarza niektórych dni mi żal innych nie chcę zapamiętać kocham patrzeć w głębię smutnych twoich oczy odnaleźć pragnę oazę iluzji wolności w duszy syczy pragnienie spokoju dobijamy do brzegu w oddali na wzgórzu dom ostoją mi bądź gdy jesienią spadnie deszcz na pola wodą mi bądź pragnę tulić cię w ramionach wiatru a szelest twoich ust przykuwa do moich ust zamyśleni bez słów rozumiemy sens nie mogę w beznadziei stać i brnąć na dno