lasem

plecione babim latem krzewy pająki tkacze owijają cały gąszcz mały świat wśród owadów lasu czy jest las własnością zwierząt drzew, grzybów i owadów czy gości nas czy ma dość jak intruz czuje się sam na sam gdy nocą tyle dźwięków odgłosów budzi we mnie niepokój nastrój ciszy pogłębia obawy przed czymś złym choć dobrze czuję się tak bezpiecznie uciekam przed światłami miasta zamykam w sobie odrobinę człowieka piękno napawa wzrok kolorami zmian na lepsze wciągam powietrze zapach ziół spacer kończę niechętnie czegoś brakuje w tej poezji leśny świat opuszcza mnie albo ja opuszczam go zbyt mało daję z siebie by uchronić to cudo od zmian od śmieci słów