mamo

pociąg nie przyjechał wymarły potworny peron zegar wybił dwunastą wyczekałem się przez dzień wybacz płakałem dziś nie wystarcza mi twoich słów i żartów śnisz sen gdzieś daleko śpię niespokojnie myśl o tobie zabija zgniata jestem rzeką płynę przed siebie nie czuję twojego oddechu małym kochałaś mnie im bardziej dalej mniej i mniej zostałem sam z problemem czy spotkać nam się wypadnie pobłogosław dzień prawdy powiedz słowo uspokój daj żyć marzeniom życia rytm dobija bretnalem w deskę