myślę, że...

boję się wychodzić z bloku dookoła strach paraliżuje spokój gdzieś się rodzi agresja wokół dlaczego dobrzy ludzie są rzadkością płynie płyta nienawiść się rozwija młodzi idą do boju za idiotyzm siedzący za mahoniowym biurkiem nie rozumiem ludzkiej autodystrcji miastem idę całkiem samotnie zamyślony tkwię zagubiony we własnych troskach wybrieram życie na dole ciężar prowadzę walkę przegrywa głupota tym zdaniu wiem że zasnę przytulony do ściany sny nie są dobre w niedobre czasy ból zbudzi wątpliwości proszę o nadzieję wiem że śmierć jest pewna w kieszeni dziura ucieka szczęście wierzę że przeżyję po coś żyję mam niewiele dobre słowo dla Boga