na głębokie wody

z chmur kłębiastych nasączą się myśli chłonne jak gąbki małe główki stróżki łez moczą policzki takie tam troski krople deszczu wylały wody ulicami idzie w glorii bosa miłość ciebie mi brak jak na chlebie masła konwalie uciekły przed świtem delikatne dzbanuszki zaraz się urwą na końcach lancetowatych liści rosa wisi ciężko biec nie może znaczę drogę dzisiaj być nie mogłem jutro odnajdę w sobie człowieka popłynę wpław przez życie czekaj mamy czas szare dni pomaluję kolorem nieba jesień złota to bogactwo wystarczy nam na ścianie love kilka zdjęć na dnie szufladowej nocy szaro w pokoju od kadzideł zadymiony obraz na fotelu pies śni o ostatniej bajce świerszcz za piecem skrzypce głaszcze z cykadami usypiam na kanapie w kominku ogień podziwia stare drewno gdy wypala zwoje