na torach umiera samotność

wyobraziłem sobie wielkie nieszczęście leżę na torach krwawię podzielone ciało czuję smak krwi zapach tkanek przypomniałem sobie że nie wyłączyłem żelazka podnoszę komórkę dzwonię do mamy pyta czy wszystko w porządku mówię wszystko gra tylko nóg nie widzę powiedziała że przez to że ciemno mówię że tak że ma rację umieram sam z głosem matki w telefonie jeszcze sprawdzam fejsa będą jutro lajki pod zdjęciem trumny kwiaty szepty modlitwy dlaczego szukałem dobra znalazłem sposób by umrzeć jak zwierzę pod kołami lokomotywy