nasza znajoma

widzę świat w czarnej barwie śmierci chude kości spojrzenie głębokie zimne miesza się z tłumem zabierze wszystko, życie i starą chińską koszulę chciałbym się schronić zagląda bystra w każdą dziurę gdy człowiekowi żyje się dobrze przyjdzie podstępnie zabierze wszystko co było tak ważne że nic nie poczujesz to za mało dusza odpłynie błądząc po Ziemi w kolorach nędzy brakuje szczęścia łatwych pieniędzy nie jest chciwa do pracy podchodzi leniwie łapiesz za kosę kaleczy dłonie krew jest czerwona herbata gorzka jak słowa księdza Goska nikt już nie walczy ze sobą cisza na płycie płonie ogień