Przejdź do treści

nie ma jak w domu

• O życiu
owinięci skrzydłami nienawiści oplecione serca zimnym bluszczem zazdrości drzwi bez klamek bez zamków z piasku wysokie progi nie przełożysz nogi nie powitasz gospodarza zasłonięte okna ciężkie zasłony sople lodu przy dachu w sumieniach zimno na polach śnieg na niebie ciemne kontury ptaków jak słowa bez odpowiedzi mimo tego nadchodzi era serca miłość zapanuje ogarnie świat napełniam ducha wiarą z chęcią życia rzucam się w objęcia wiatru nadszedł czas nadchodzę i ja wreszcie w domu gdzie czekało miejsce mimo burz
79 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie