nie przeżywaj

otoczeni żywiołami zasypiamy spokojnie opętani życiem w świecie nierealnym rajem dla innych dla drugich piekłem wnurzam się w dźwięki wysłuchany w słowa rozpuszczam się w strumieniu by kamieniem się stać być wszystkim bez znaczenia opada poranna mgła tonę w niej znikam spalam się na popiół szary jak twarz bez imienia porywa wiatr myśli rozsypuje liście nasiona zakwitam wiosną na polach w ogrodach kwitną wiśnie sny budują spokojny dom na tyłach wrogów nie mam każdy dzień spędzam otoczony samotnym dąsem zatańczyć z tobą pójść w balet na kilka dni zapomnieć drogę do domu odnaleźć miejsce na ziemi by sobą być bez zamazanych niejasnych obrazów