nie znasz drugiego takiego

umieram dopiero teraz czuję, że żyję całe życie udawałem zdaję sobie sprawę może za mało z siebie dałem wolałem brać garściami dopadły mnie demony choroby świata życie pięknym stało się udręką wierzyłem prosiłem strach nie ustępował śmierć przejściem płytką kałużą z żabim skrzekiem na łące wśród bagien sprawy nie załatwione zostawiam rejentom niech się biją o swoje każdy pokaże jaki człowiek zasypiam dajcie spokój umieram dopiero czuję, że zdycham czuje widzę jak życie pnie należycie jak sobie pościelisz tak się wyśpisz ale czy się obudzisz? -ot pytanie -nie odpowiem na nie. umieram wycieczka w jedną stronę -spotkamy się -nie obawiaj się na sądzie pod górą pod drabiną przed obliczem Najwyższego poświadczysz, że nie znasz drugiego takiego