obcy

zaniepokojona o niego zapukała do drzwi na oścież otwarły się on nie żył cały blady wisiał jak obraz sznur jeszcze ciepły miażdżył tętnice na szyi zapach moczu i kału zniewalał nie pozwalał patrzeć spuściła wzrok płakała nie potrafiła wydusić ani jednego słowa słów brak oddał życie w ręce Boga nasuwa się pytanie czy w ręce naszego Boga licho kusiło go nie rozmawiał obcym się stał widziałem go jak cierpiał zboku stał mówił nic się nie dzieje jest okej pił piwo wzdychał jednak było mu źle