ona pozmienia

zamknięty rozdział przeczytany zamknięta brama pomiędzy mami z twoich oczu nic nie wyczytam zgorzkniałaś jak stara kawa drogę wybrałem spośród wielu dróg teraz sam na sam wyczekuję chwil które nadejdą za dnia jak zwiastun wiosny inny wymiar w głowie inny świat kręci się kołem na policzku łza opada na grunt słaby jak ja idę ulicą zamarznięte szyby chodnik niewygodnie ułożony potykam się a było tak dobrze nie wiem co mnie czeka dlaczego miłość wybiera dzieli nie wynagradza liczy się twarz i słowa patologia rodzi się na drogach w domach skąpany zimnym powiewem nie szukam ciebie nie myślę nie tęsknię zadumany zamyślony konam w objęciach mamy