ostatkiem sił

nadciąga powolnie mrok na nos świetlika latarenką latarnie nad ciemnymi ulicami króluje strach czai się zło nie mam siły by iść nie mogę oddychać płacę by żyć by wolny odrodzić się widzę z okna zmartwione twarze nie mam siły by żyć w kłamstwie zostawcie w spokoju smutek w oczach Titanika sny nie są jasne promienie mniej bezpieczne nie mam siły by iść nie mogę oddychać płacę by żyć by wolny odrodzić się na niebie Bóg zajrzał w duszę płyniemy zagubieni na bezkresach eter nabijam w butelkę słowa niech uniesie nadciąga mrok na nos świetlika latarenka nie mam siły by iść nie mogę oddychać płacę by żyć by wolny odrodzić się zasypiam z nadzieją myślę o kawałku szczęścia naciągam noc na nos jak kot ciemne źrenice nie patrz w nie nie mam siły by iść nie mogę oddychać płacę by żyć by wolny się odrodzić