patrzę głęboko w niebo

czekam wytrwale jak spalona ziemia na deszcz czekam jak rodzice na nienarodzone dziecię przyjdź nie ma na co czekać ludzie w świecie zgubili sens życie niby to samo lecz czas płynie szybciej w powietrzu czuć wojny smak z zapachem jaśminu we łzach na polach pełnych ryżu na wrzosowisku patrzę głęboko w niebo odbicie lustrzane co noc nadejście się śni w chwale w pełnym majestacie zadowolony głodny przyszłych dni napędza mnie myśl że wszystko się odmieni pogubiony sterowany nie mam szans odludek stres przeszywa jak wiatr choć krew ciepła adrenalina napędza radość i strach