postaw mi pomnik(namiot)

idę od kapliczki do kapliczki znam wszystkie pomniki te dawne i te świeżo wystawione co mnie boli co ściska że nie jeden nie jest godny zaszczyty zgubiły ich postawię wszystko że mam rację postawmy obelisk tym co wydaje się człowiek wiele może człowiek umiera w świecie świecących monet ze złota lubię kolor złotego piwa odchodzę w ciszę którą tak wielbię i podziwiam uśmiecha się do mnie i w rzecze pierze moje spodnie ognisko płonie podniecam ogień sam sypiam okryty szarym wojskowym kocem zjem konserwę jeszcze kilka mam nim zacznę polować jeszcze czas pomyślę wystawie pomnik tym co pomnie będą wąchać pożogę paskudny świat nie mam miejsca by zacumować pełna łódź na niej tylko ja i wór pomysłów