potrzebny

jak nóż do konserwy czuć się potrzebnym widelec w oku po co komu cisza krzyk rozpaczy kto miłości nie doświadczy okryty ciemnym płaszczem świat płacze oczy ujrzały jarzmo na krawędzi dnia sny po głowie krążą jak ćmy światło lampy gaśnie wraz z nim rozkwita chwast zła wielkie jęzory ognia padł rozkaz pierwsze ofiary pierwsza krew nie tamuj wylewa się gniew przez pryzmat zła postrzegany świat świtu nie będzie ciemno wszędzie w duszy nadzieja cichy wiatr na przyszłe dni niełatwo żyć potrzebny brnę w rzekę w dłoni miecz