powspominać kawał życia

niedokończone wiersze niedopita whisky w kalendarzu zatrzymany czas za oknem wiatr sam jak pies samotnik współczesnego wieku w obrazie w myślach własnych na niebie ptak zamknięty w sobie radosna dusza daje siłę uśmiechem wita każdy poranek popija herbatę zagryza suchym chlebem kawałkiem kiełbasy zatopiony statek osiadły na dnie zapomniany daleko od stron rodzinnych od domu wypatruje ojca matki gdy kładzie się do snu zamyśla się wspomina prace z rodzicami był niewinny i mały kochał faunę i florę wodę pił ze studni wieczorem kapał się w stawie za stodołą pole za polem łąki świat stworzeń niezapominajki utkwiły zapachem delikatnym unosiły myśli smaki zioła dookoła boża apteka