spotkamy się na polu

przyjacielu spotykały się nasze dłonie teraz spotkają się nasze miecze w walce ostatkiem sił wybiegniemy na arenę będziemy się bić o życie choć martwi nikt nie wyjdzie wygranym śmierć śmieje się słyszę jej szept w nocy szczęśliwi martwi nie obchodzi ich nic zbawienny powiew atomowych bomb niesione rykiem bombowców ze wschodu w okopie życia przytulam skroń do karabinu czuje bliskość nocy chłód przeraża księżyc płonie płoną włosy smród skóra śmierdzi trupim jadem pajęczyną owijam sumienie koniec za horyzontem tego dnia słońce nie zaświeci wiatr przywieje śmieci