sztuczny świat cuchnie chemią

kto stworzył świat sztucznych marzeń kto powiedział demokracja i zaczął kraść zapładniają swe kobiety by było komu dać najprostszą formą wolności i czci są święte słowa Boga oparte twarde i proste dekalog wykuty w skale Mojżesz gdy na nas patrzy jest mu żal kolejny złoty cielec w naszych głowach mieni się nieuczciwość w sercu zamieszkała na stałe zazdrość wróć wolności mam dość luksusu którego nie ma ślizga się iluzją złodziej nocą z pętlą kredytu u szui uwiązali jak psa masz tu jeść i spi er dalaj nonsensy wykraść chcą nawet myśli idę pod prąd nie mam telefonu jeśli chcesz porozmawiać zbuduje płot z naszych słów usta wymowne mój przyjacielu który gdy śpię myślisz jak wbić nóż w plecy powiem więcej kocham was że mam takie szczęście że marzę o Niebie choć drogą idę lecz to nie tak coś mnie omija czegoś brak brakuje życia w życiu za mało radości za mało serca nadzieja jak płomień zgasło zmoczył je czas nieistnienia chwalisz się że zarabiasz że w domu jesteś w niedzielę wieczorem uciekasz za granicą harujesz bo za krajowa pensie cię nie stać żeby przetrwać pusty gar gdzie jest prawda współczesny zniewolony człowiek świat ten sam kryzys maja w głowach życie to gra w karty między diabłem a tym co płaci ci