szum lasu niesie echo

z głębokich lasów gdzie szept grząskich łąk i spękanych pól bezwzględny czas kruszy kości w wypalonej duszy serce nie bije nie poruszy echo nie drga cicho blade policzki wyczute wtopione czujesz chwile gdy śmierć dotyka spoconych pleców ginąć nie teraz nie czas umierać strach wypełnia oczodoły jestem garścią popiołu rzuconym w wietrzne objęcia wiersze rozrzucone po ulicach wielkich miast poczytaj zrozum treść która wypełnia przestrzeń miedzy życiem a śmiercią