szyfr

zapadam się w głębokim śnie płynie księżyc blady od wzruszeń noc przechodzi w dzień miesza się z promieniami znika szybko szczęście patrzę przez szybkę wzory maluje mróz próbuję odczytać szyfr sen zmęczył mnie ostatni dzień będzie pierwszym noc rozgości się w sercach jak gość przy stole odpłyniemy stąd na dziki ląd zbudujemy nowy dom