tęsknota

tęskno za ziemią gdzie narodzony sen przeminął czas stoi w miejscu przybyło lat tęsknota budzi lęk gdzieś w głębi naszych serc odczuwam niepokój gdzie mój dom z dziecięcych lat wracam pamięcią zamglony obraz zaciera ślady piach zatruty w świecie nie ma klimatu nieznajome twarze z niczym nie kojarzą się toleruje to życie kocham ludzi choć odwracają się ode mnie mówiąc źle zamykam oczy widzę siebie stoisz obok mnie jak anioł który wierzy we mnie prowadzi ku obrazom ku wschodowi by napocząć dzień wróci pragnę jak wędrowiec wody by napić się obmyć ciało mdłe