ucieczka w eter

ucieczką mój dom nie szukam szczęścia uciekam dla świętego spokoju skryję się w głuszy pośród drzew bym drzewem się stał zabija świat zabija samego siebie daleko będę zamkniesz oczy odchodzę hen nie szukaj nie płacz nadaremnie niepotrzebnie twój głos nie wzrusza szukam przestrzeni odnajdę nirwanę odnajdę człowieka nie czekaj dalej jest dalej dla mnie lepiej pamiętam nie chcę wspominać drogę omijam podążał nią świat znikam na szkle unosi się bańka mydlana nie potrzebuję pomocy poradzę sobie póki zdrowie kiełkuję każdego poranka zatapiam smutki pusty kieliszek wódki