upadamy wraz z bielą

pada śnieg opadają płatki z nieba z topniejących zabielonych dachów opadają spracowane ręce z ust padają słowa niewygodne niewypowiadane z serca milczeniem w ciszy trwam biało tak blisko czarne zaorane bielsze nasze spojrzenia nie będą upuszczasz ostatnią kroplę krwi czerwienią na dłoni na ziemi pozorny spokój zło kiełkuje powoli atak zaraża innych choroba toczy jak robak niewiadomych znaków zapytania przed nimi stoję wpatrzony w dal nie rozumiem dokąd idziesz człowieku pędzą koła zębate w kieracie świat nie wyhamuje niepotrzebnie waham się nad prawdą bo prawda to prawda wiedza jest obowiązkiem grzechem brak wiedzy albo świadomie poddać się pokusie przyznać rację i odkupić duszę przed stosem słów przed żarem z ust