upojony mieni się szkiełkami

upojony dniem budzę sny ledwo żyw prawie bardziej martwy rozjechany ptak ciężkie powieki dźwigam nade mną twój wzrok przyciska do podłoża bardziej pora wstać wyleczyć się tym co struło odnowa biologiczna żal za dupę ściska wyciągam pięć złotych nie będzie na papierosy wychylam dzień gorzki sen za sklepem cień nie spocę się dziewczyny które kochałem tez kochać chcą lecz nie mnie mija dzień za dniem z marskości,a wątroby starzeję się noc wygania sklep zamknięty jak mój mały świat przykrywam się starym kocem nie jestem sam z boku sierściuch mruczek