w moich snach wojna

dziwny przewrotny nasz świat pełen kontrastów szarych barw bogactwo i bieda aż piszczy co na to dzieci małe niewinne być może proste nasze życie takie powinno być jak blask słońca nad nami dach w oczach błękitu daj życie nam trochę spokojnego dnia poczekam popatrzę pod sam wieczór ze wschodu nieciekawe wieści na internecie gdy powołaj nas będzie życia wieczór mrok spowije sumienia w kokonach na plecach droga ciężko idzie ku ramiona śmierci świat oszalał schizofrenia w dziwnych obrazach uciekaj w góry wysokie nie zabijaj miłości wszystko się ułoży przeminą wojny głód choroby cierpliwie patrzę na długie twoje włosy uśmiech na usta czegoś ci zazdroszczę