w nicość ciągną kolejki

pale wbite w ziemię przybity za wiersze płoną sumienia oblane ciekłym grzechem duch w miejscu ze strachu drepcze rozerwane serca pożera zwierzę jak bestia kolejki do nieba jak po chlebem za Gierka mizerna sytuacja kończy się wiecznie przetrwają najlepsi mali cisi z odwagą w sercu splamieni miłością świętą w słowach nadziei