wiersz

czekam na przystankach zerkam po rozkładach nie pasuje czas późna godzina trzeba tulić jaśka i czekać ciągle szukam cię w myślach układam jak tory kolejowe na których z jasnym światłem może zjawisz się w porę kilka porównań jedna onomatopeja a ciebie jak nie było tak nie ma tylko szybko bo nie mogę zawieść czytelnika czas to pieniądz kto go nie ma ten przepadł jak kilku przed nim pozwólmy mu się wzruszyć