Przejdź do treści

włóczęga

O życiu
daj grosik jeśli o to cię poproszę nie wiem czy poradzę sobie w buszu świata na plecach bagaż doświadczeń baty na piszczelach w duszy kamień w głowie myśli szare skrępowane przez przepowiednie co ze mną będzie gdy odejdę czy zapłaczesz na progu domu jedna łza nie naprawi straconego czasu może się uda dryfować do brzegu wspomnij mnie zawołaj daj grosik jeśli o to cię poproszę włóczęga jak studnia bez dna cierpliwa z czasem owocna
57 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

K
kaja-maja 12 lat temu
jak to włóczęga.nie łatwe życie ma,przez lata się prosi o grosik który ścióła a przy starości cieszy się z bogactwa swojego bo żadna studnia się sama nie napełni
złotem jak też woda karmi swoje dzieci tak i ja rzucę do niej grosik bez przepowiedni w:)
4 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie