wszystko się zmieni

gdy lasy przestaną szumieć przemówią w rzekach kamienie zapadną się góry a równiny jak szczyty wzniosą ramiona ku niebu miłość zawsze będzie miłością ludzie nie będą już kochać wojna spowije ziemię osaczeni jak gołębie w klatkach kat przyjdzie uśmiercać natchnienie wiele wody upłynie gdy stanie człowiek na nogi czas się opamiętać zapiąć brązowy pas stanąć na baczność w zębach z rozkazem gnać po sygnale rzeki zbroczone krwią niewinnych istot jak dzikie zwierzęta spłoszona moja dusza cierpi w głowie zamęt kumulują myśli ciężka głowa nie mam siły tak biec na oślep w ciemnej uliczce z wiatrem jak zając chowam się pod kołnierzem szkoda że bóg o nas zapomniał dał wolną rękę