za późno

życie teatrem marionetek i manekinów otwórz oczy nim strach cię zaskoczy tolerancja obojętnością brakiem zasad w brudnych rękach demonów wśród nas opętani nierealnym wiatrem brną w głębiny bagien sztuczny świat kapitału zbudowany na nieprawdzie zbudowany na nieszczęściu najsłabszych niewola jest tym co dostajesz każdego dnia czyste zło nie powie że jest złem poprowadzi cię naiwność i zdrada zasady życiowe umarły razem ze mną idziemy bądź całkiem biegiem przez deszcz wody wiatru ognia zginiemy całkiem sami choć tłumnie w chaosie wiadomości zza gór krzyk i płacz zmieszany z kałem łzy na policzkach gdy będzie za późno już jest za późno naznaczeni upadli na kolana nie wysłuchał ich nikt nie spojrzał żar z nieba wielki głos giń pomiocie z krwią na rękach nieczysty dzień gniewna myśl całą magią słów mój Bóg jego prawda jego wola nie moja piję z kielicha gorycz wypełnione proroctwa i świat w ogniu każdy zakątek gdzie śmierć i popiół