załamany od wspomnień

zaskoczyłaś tak nagle miłość nie potrafię żyć gdy brakuje ciebie kochałem cię z całych sił wierzyłem w nas oszukałaś słowa nagle wszystko zgniło upadłem nisko przestałem istnieć zamknięty w sobie zaciskam zęby w duszy ściska niepewność zatrzymałem się na dworcu odjechał pociąg pozostał ciężar torów zamykam oczy by uwierzyć nie widzę oczu nie słyszę słów nie odpisałaś na list czekam wyczerpany zakręcony jak rondo zamknięty w głowie czuję się źle wybaczam zdarzenia zapominam lecz nie mogę za słaby by iść drogą przed siebie