Wstaw w swoje wieczne, niebieskie myślenie,
zdjęcie sensu bycia – dające natchnienie.
Rozdawaj wokoło uśmiechu promienie,
blask z oczu płynący i w duszy zbawienie.
Rozległej biegłości od siebie nie wymagaj,
serdeczność i przyjaźń wciąż wszystkim rozdawaj.
Do społeczności bycia i tłumu się nadaj,
ciągle głęboko w ich sercu zasiadaj.
A wspierać będę do końca mych braci
z nadzieją że każdy nic w życiu nie straci…
120 odsłon