...bez czkawki wspomnień...

gdy zaczynamy chodzić obrazami życia się interesujemy pytania zadajemy bez odpowiedzi piszemy wierszyki mówimy nawet malujemy i śpiewamy do wszystkiego dochodzimy zwiedzając wszechświata świat często pośród tumanu kurzu gdy zaczynamy chodzić tak przez wszystkie pory roku chadzamy tu i tam i ówdzie aż do końca życia i dopóki nogi niosą tak przez wszystkie pory roku w których widzimy słońce, deszcz i nieskazitelną biel przez okno a w sobie gorzkie łzy na oznakę głodu zdjęcia robimy by z czasem wspomnieć co się przeżyło choćby sztucznością zawsze coś się tam czka i choć odwołanie istnieje lecz kogo to interesuje kiedy to się nie wróci jak świat istnieje tak grzech istnieje i ogień namiętności jak ty i ja członki swoje policzymy w alabastrowym ciele każdą kosteczkę prawdziwie w obecnej chwili nie z zastępcy słowa a rzeczywiście...