...do miłego...

przyjacielu żegnaj na tej ziemi moc twoja siła już się skończyła dzisiaj przed obliczem Pana stajesz w najpiękniejszym ogrodzie gdzie bólu nie ma złości jak i nie ma nienawiści dzisiaj Raj witasz Raj nie z tej Ziemi co słodki zapach kwiatu białą Lilią się zwie wiekuistym życiem gdzie jedna kraina ginie niczym dla pieniądza miłość a falująco otwiera druga w większej radości tak,żegnaj przyjacielu żegnaj dzisiaj duszą pocałunek na twych ustach składam jak myśli które słyszysz gdyż się uśmiechasz widząc iż w oku się łza kręci że tak szybko i że już choć widzisz nie płaczę za dłoń ciebie trzymam choć zimna jest lecz serca nie mrozi niczym miłość twoja na chwilę spuści łzy dla pokazu - wiesz na swojej zbutwiałej tratwie daleko nie popłynie tak żegnaj przyjacielu żegnaj w moich dwóch głębokich Oceanach zawsze będziesz radością jak za pierwszym razem kiedy słoneczko zobaczyłeś księżyc odbiciem lustrzanym i uśmiechy nasze widzieliśmy My tak na tą przyjaźń tęczą mi zaświeć najpiękniejsza gwiazdą bym wiedziała,kiedy u Pana wyśmienitej wieczerzy kosztujesz jak też Zorzę zieleni ześlij bym wiedziała iż to jest droga wiodąca mostem diamentowych gwiazd jak też dzisiaj ,żegnaj przyjacielu żegnaj pomiędzy północą a południem i do wieczora nich kwiat tobie pachnie w najcudowniejszej Lilii która na szczyt ciebie powiedzie drogą miłości bez labiryntu w którym nie jedni giną miedzy tajemnicą Nieba a doczesnym życiem...